Gonore, ‘Nayseria gonorea’ adlı mikroorganizmanın, her iki cinste, özellikle üreme organlarında oluşturduğu ve kendisini cerahatli bir iltihap biçiminde ortaya koyan bir bulaşıcı hastalıktır. Gonore üreme organlarını tutabileceği gibi anus, boğaz, eklemler, perikard (kalp zarı), miyokard (kalp kası) deri ve gözü de tutabilir. Bulaşma çoğunlukla cinsel ilişkiyle olmaktadır. Dünya Sağlık Örgütü’nün (WH0) açıklamasına göre dünyada her yıl 250 milyon kişi (kadın-erkek-çocuk) gonore infeksiyonuna yakalanmaktadır. Amerika Birleşik Devletleri’nde her yıl 3 milyon kadar gonore vakası saptanmaktadır. Bu vakaların % 9O’ı 30 yaşın altındayken % 25′i 18 yaşın altındadır. Bulaşma çeşitli biçimlerde olur. Fakat değişmeyen kural infeksiyonun insanlar aracılığıyla bulaşmasıdır. Nayseria gonorea mikroorganizmasını vücudunda taşıyan herkeste hastalığın belirtilerinin ortaya çıkması şart değildir. Nitekim kadın hastaların % 60′ında hastalık belirti vermez. Gerek erkek ve gerekse kadınlardaki bu gibi belirtisiz gizli vakalar, hastalığın bulaşma yoluyla yayılmasında büyük rol oynarlar, tnfeksiyonu taşıyan kadın veya erkekler cinsel ilişkiyle hastalığı karşı cinse bulaştırırlar. Homoseksüel erkeklerde ve anus yoluyla da cinsel ilişki kuran kadınlarda anusda gonorea gelişebilir.

Orogenital (ağız-cinsel organ) ilişkide bulunan kadın ve erkeklerde boğaz bölgesinde ve bademciklerde gonore infeksiyonu gelişebilir. Nayseria gonoreayı cinsel organlarında taşıyan hamile kadınlar doğum sırasında çocuklarına bulaştırabilirler. Bu gibi çocukların göz, boğaz ve cinsel ogranlarında gonore gelişebilir.

Hastalık evlenmemiş kişilerde daha sık görülmektedir. Gonore teşhis edilen hastaların cinsel ilişkide bulundukları kişilerin de kesin muayene ve tedavi edilmeleri gerekir. Gonore infeksiyonunu yaratan nayseria gonorea mikrobunu alan kişide 2-10 gün süren bir kuluçka döneminden sonra hastalığın belirtileri ortaya çıkmaya başlar. Bulaşma üretra penis yoluyla olmuşsahastalık önce üretranın mukozasına yerleşir. Kuluçka devrinden sonra ortaya çıkan ilk belirti üretrada gelişen sızlama, yanma hissidir. Bundan birkaç saat sonra idrar etme sırasında üretrada yanma hissi ve idrar etmede güçlük (dizüri) gelişir. Hasta sık sık idrara çıkma gereksinimini duyar.

Penisin ucundan sarı-yeşil renkte cerahatli bir akıntı gelir. Glans penisin ucundaki meatus eksternusun etrafı kızarmış ve şişmiş olarak görülür. Homoseksüel erkeklerde anus, rektum ve boğaz-

da gonore gelişebilmektedir. Anus ve rektumda gelişen gonore, belirti vermeyeceği gibi bu bölgede kaşıntı, yanma, ıkınma, kanh-mukuslu bir akıntı gibi belirtilere yol açabilir. Orogenital yolla da cinsel ilişkide bulunan kadın ve erkeklerde, homoseksüellerde % 20 sıklıkta boğaz bölgesinde gonokok infeksiyonunun genellikle belirtisi yoktur. Boğaz infeksiyonu kendisini bademcik iltihabı biçiminde gösterebilmektedir. Kadınlarda gelişen gonore ise 7-21 günlük bir gecikmeden sonra belirtilerini göstermeye başlar. Bu belirtiler, idrar etme güçlüğü, sık idrar etme, vaginada akıntı, anus ve rektumda rahatsızlık hissi ve adet kanamalarında bozukluklar biçimindedir. Kadınlardaki gonore sitemizin “Kadın Hastalıkları” bölümünde ayrıntılarıyla incelenmektedir.

Nayseria gonorea mikrobunu taşımakta olan hamile bir anneden doğan çocuk, annesinin doğum kanalından geçerken bu mikrobu alabilir. Bu gibi durumlarda yeni doğan çocuklarda göz iltihaplanmasına sık rastlanır. Bunun önlenmesi için henüz doğmuş olan bütün çocukların her iki gözüne % l’lik “Gümüş nitrat” çözeltisi damlatılmahdır.

Gonore hastalığına yol açan Nayseria gonorea kana karışıp eklem, kalp zan (perikard], kalp kası (miyokard), deri vb. gibi organ ve dokularda da gonokok iltihaplarına yol açabilmektedir. Gonokokların kana karışması olayına ‘Gonokokse-mia’ denir. Gonokok infeksiyonuna yakalanmış olan hastaların % 1-3 ‘ünde gonokoksemia gelişmektedir. Bu vakaların yaklaşık % 65′ini kadın hastalar oluşturmaktadır. Gonokoksemia kendisini ateş, titreme, eklem ağrıları, deride küçük kanama odaklan, papüller ve püstüller biçiminde göstermektedir. Gonokoksemi anın ender olarak yaratabileceği çok ciddi komplikasyonlardan biri de beyin zarlarının iltihaplanmasıdır. Yani gonokok mikroplarına bağlı olarak menenjit gelişmesidir. Erkeklerdeki ğonore tedavi edilmediğinde epididimis ve/veya prostat iltihabına yol açabilir.

Gonore hastalığının tedavisinde kullanılan en etkin ilaç “Penisilin”dir. Bunun dışında günümüzde pek çok antibiyotik bu hastalığın tedavisinde kullanılmaktadır. Hastalığa karşı alınabilecek koruyucu önlemlerin çok çeşitli ve etkin oldukları söylenemez. Cinsel ilişki sırasında erkeğin kullanacağı prezervatif (Condom) ancak bir yere kadar koruyucu etki göstermektedir. Gonoreli bir kimseyle cinsel ilişkide bulunulduğunda, ilişkiden en fazla 24 saat sonra etkin bir penisilin tedavisine başlanması, hastalığın bulaşma ve ortaya çıkma olasılığını düşürebilir. Bazı kadın ve erkekler hastalığın belirtilerine sahip olmalarına karşın tedavi görmezler.

Bu gibi kimselerin bir an önce tedavi görmeleri, gerek kendi sağlıkları ve gerekse toplum sağlığı açısından çok Önemlidir. Öte yandan hayat ka -dınlarıyla kurulacak ilişkinin bazı yanlış cinsel davranışlar edinilmesine yol açacağı gibi sifilis (frengi) ve gonore [bel soğukluğu] gibi bulaşıcı cinsel hastalıkların (veneryil hastalıklar) bulaşma ve yayılma riskini çoğaltacağını da unutmamak gerekir. Ancak kadm-erkek ilişkilerinin gelişmemiş olduğu toplumlarda özellikle genç yaştaki erkekler heteroseksüel ilişkileri daha çok hayat kadınlarından öğrenmek ve bir süre sürdürmek zorunda kalmaktadırlar. Bu durum genç insanların henüz heteroseksüel yaşamlarının başında çeşitli sağlık sorunlarıyla karşılaşmalarına yol açmaktadır.

Belsoğukluğu sistite neden olabilir mi?
Gonokoksik Üretrit (gonokokla-rın etken olduğu siyek iltihabı) iyi tedavi edilmez ve kronikleşirse, siyek kanalının daralması­na neden olur ve idrar kesesinin işlevini bozar. Divertikül oluşu­muna kadar varabilen bir kronik boşalma güçlüğüne neden olur.

Spermiumlar testislerde bulunan spermatojeV’ hücrelerin çoğalıp, farklüaşarak olgunlaşmaları sonucu oluşurlar. Meni sıvısının içinde adeta yüzer gibidirler. Kuyruklarını sallayarak hareket ederler. Fakat bu sallanmanın motor gücünü boyun bölümü sağlar. Normal bir ejakülasyonda 3-4 mi. hacminde spermium çıkar.” Her bir mi. meni içinde normalde 60-100 milyon spermium bulunur. Bu kadar çok sayıdaki spermiumdan ancak biri kadının ovumunu (yumurtasını) dölleyecektir.

Epispadiazisin başlıca üç biçimi bulunur.

1) Epispadiazis glandis denilen tipte, meatus eksternus glansm üst yüzünde bulunur.

2) Epispadiazis penis demlen tipte ise meatus eksternus penisin üst yüzünde bulunur.

3) Epispadiazis komleta denilen tipte ise üretranın üst bölümü, glans penis ve penisin geri kalan bütün üst yüzü boyunca açıktır. Bu vakalarda hasta idrarını tutamaz (İdrar inkontinansı}. Epispadiazis vakalarında kriptorşizm ek bir bozukluk olarak bulunabilir, koitus olasıdır.

TESTOSTERON HORMONUNUN ETKİ VE ÖZELLİKLERİ: Testosteron, testisin leydig hücrelerinden salgılanan bir hormondur. Adenohipo-fizden salgüanmakta olan İnterstisiel Celi Stimülan Hormon’ (ICSH), leydig hücrelerinden testosteron salgılanmasını artırır. Testosteron hormonunun en önemli etkisi vücuttaki protein dengesini olumlu yönde düzenlemesidir (Anabolizan etki). Bunun sonucu olarak da erkek vücudu daha kaslı bir görünüm kazanır, kasları daha güçlü olur. Vücuttaki protein dengesinin olumlu yönde etkilenmesiyle kemikleşme ve kemiklerin büyümesi de kolaylaşır. Deriyi daha dayanıklı kılar. Testosteron alyuvar yapımını artırır. Testosteron vücudun bazal metobalizmasını da yükseltir.

Testosteron gırtlak kaslarını, kıkırdaklarını ve ses tellerini büyütmektedir. Bu da erkeklerde sesin kadınlara oranla daha kalın olmasın ayol açar.

Yukarıda saydığımız özelliklerin ilki dışında kalanlar, kadınlaştırıcı hormon olan östrojende de bulunmaktadır. Ancak östrojenin etkisi daha azdır.

Bazı kadın sporculara doping amacıyla uzun süre testosteron hormonu verildiğinde,kadın sporcunun -ikincil cinsel karakterlerinde kadınlıktan uzaklaşma, buna karşılık erkekleşmeye yaklaşma görülür. Örneğin ses kalınlaşır, kaslar erkeksi bir kabalık kazanır. Buna bağlı olarak da kadının kas gücü artar. Bu tür dopingler spor ahlakına uymadığı gibi kadının organizmasında onarılması belki de olanaksız olan bozukluk ve dengesizliklere yol açabilir. Kanımca sporun tek amacı madalyalar elde etmek olmamalıdır. Spor madalyalar için değil sağlıklı bir yaşam için amaçlan-malıdır. Kazanılmış olan sağlıklı bir yaşam, sporun insana kazandırabileceği en değerli madalya olsa gerek. ]]> http://www.saglik.im/testosteron-hormonunun-etki-ve-ozellikleri/feed/ 0 http://www.saglik.im/erkekte-temel-primer-ve-ikincil-sekonder-cinsel-nitelikler/ http://www.saglik.im/erkekte-temel-primer-ve-ikincil-sekonder-cinsel-nitelikler/#comments Sat, 26 Jul 2008 18:21:23 +0000 gokhan33 http://www.saglik.im/?p=1561

ERKEKTE TEMEL (PRİMER) VE İKİNCİL (SEKONDER) CİNSEL NİTELİKLER: Herhangi bir

insanın erkek yada dişi cinsiyetinde olması, hücrelerinde taşıdığı cinsiyet kromozomlarının türüne bağhdır. Bilindiği gibi vücut hücrelerinde XX cinsiyet kromozomlarını taşıyan insan dişi, XY cinsiyet kromozomlarını taşıyan insan ise erkektir. Genetik olarak belirlenen insanın cinsiyeti, o cinse uygun bazı özellikler ve farklılıklar biçiminde görünür hale gelir.Erkekteki primer cinsel nitelikler skrotum, penis ve bunlar arasındaki bağlantıyı kuran diğer üreme yollarının varlığıdır. Kadında ise ovarium, uterus (rahim)vaginavevulvanın bulunuşu primer cinsel niteliklerdir.

Erkek cinsiyetinin ikincil niteliklerini şöyle oranlayabiliriz: Sesin kahn olması, yüzde sakal ve bıyığın çıkması, kadınlara oranla omuzların daha geniş, kalçanın daha dar olması, saçların kalıtsal özelliklere bağlı olarak belli bir yaştan sonra dökülmeye, seyrekleşmeye başlaması, memelerin büyümemesi. Gerek dişi ve gerekse erkek cinsiyette ikincil cinsel niteliklerin belirmesi ergenlik çağında (12-15 yaşlar) başlar. Primer nitelikler de, her iki cinsiyette ancak ergenlik çağında büyümeye ve olgunlaşmaya başlar. Bundan önceki yaşlarda primer cinsel nitelikler çocuksu yapılarını korurlar.

SPERMATOJENEZ ( SPERMİUM YAPIMI): Erkek cinsiyet hücreleri olan spermium-larm testislerde yapılmasına ‘Spermatojenez’ denir. Testislerin yapısında bulunan seminifer tüpler denilen borucuklarm duvarında bulunan ‘Spermatojen hücreler’, bunlara ‘Spermatogo-nium’ da denilmektedir, bir yandan çoğalırlarken diğer yandan da olgun bir spermiuma doğru gelişip farklılaşırlar. Spermiumlar bu gelişme sürecinin bir basamağında ‘Sertoli’ hücrelerinin içine başlarım sokarak onlardan bazı besin maddeleri, hormonlar ve enzimler alırlar. Sertoli hücreleri, erkek organizmasında bir miktar dişilik hormonu yani ‘Östrojen’ sentez ederler. Belli bir olgunluğa erişmiş olan spermiumlar daha sonra seminifer tüplerin boşluğuna geçerek ‘Epididimis’e ulaşırlar. Epididimise ulaşan sper-

miumlar normal biçimlerini kazanmış olmalarına karşın henüz tam olarak olgunlaşmamışlardır. Fizyolojik olarak tam olgunluğa erişebilmeleri için daha belli bir süre gerekir. Bu süreyi ‘Epididimis’de geçiren spermiumlar bir ovumu (dişi cinsiyet hücresini) dölle-yebilecek olgunluğa erişirler. Epididimis, buradaki metabolizmanın ürünü olan karbondioksitten dolayı hafif asit bir ortamdır. Bu asit ortam spermiumları tembelleştirir, hareketsizleşti-rir. Hafif alkali ortamlar ise spermiumları hareketlendirir. Cinsel birleşme sırasında kadının vaginasına boşaltılan spermiumun içinde prostatın hafif alkali olan salgısı da bulunur. Alkali özellikteki prostat salgısı meni içinde bulunan spermiumları hareketlendirir. Hareketlenmiş bir spermium dölleyeceği ovuma doğru ilerler. Meni içinde vaginaya ulaşmış olan spermiumlar, burada ancak üç gün yaşayabilirler. Dölleme yeteneklerini kadının üreme organında geçirdikleri ilk 24 saatin sonunda kaybederler.

Spermatojenez, yani spermiumlarm yapımı 12-15 yaşlarında yani ergenlik (Puberte) çağında başlar. Bu dönemi başlatan olay, beyindeki adenohipofizden ‘Folikül Stimülan Hormon’ (FSH) ve ‘înierstisiel Celi Stimülan Hormon’ (ICSH) hormonlarının salgılanmasıyla başlar. FSH, kan yoluyla testislere taşınır ve burada spermatojenetik hücrelerin yani spermmmla-rın ana hücrelerinin sayıca çoğalmalarını sağlar. ICSH ise testislerde bulunan ve Testosteron hormonu (Erkekleştirici hormon) salgılayan ley-dig hücrelerini uyararak onların testosteron salgılamasını kamçılar. Testosteron hormonu, çeşitli etkilerinin yanı sıra testislerde sayıca çoğalmakta olan spermatojenetik hücrelerin spermiumlara doğru gelişip farklılaşmalarını sağlar. 12-15yaşlarmda başlayan spermatojenez, 25-30 yaşlarına kadar çoğalır, kuvvetlenir ve 60-70 yaşlarına kadar gücünü yavaş yavaş kaybederek azalır. ]]> http://www.saglik.im/spermatojenez-spermium-yapimi/feed/ 0 http://www.saglik.im/erkekteki-cinsel-islevlere-genel-bakis/ http://www.saglik.im/erkekteki-cinsel-islevlere-genel-bakis/#comments Sat, 26 Jul 2008 18:19:30 +0000 gokhan33 http://www.saglik.im/?p=1558 ERKEKTEKİ CİNSEL İŞLEVLERE GENEL BAKIŞ: Bütün canlı türlerinde olduğu gibi insanlarda da temelde iki çeşit içgüdü bulunmaktadır. Bunlardan biri bireyin kendi varlığını koruması, diğeri de türünün sürekliliğini sağlamasıdır. Türün sürekliliğinin sağlanması için kadınla erkek ve her ikisinin cinsel birleşmesi sonucu erkek spermatozoidlerinin kadmm ovumu-nu (yumurta) döllemesi gerekir. Erkekteki cinsel işlevler üç ayrı başlık altında incelenmektedir. Bunlar
1) Spermatojenez, yani spermiumlarm üretilip olgunlaştırılması
2) Koitus, yani cinsel eylem ve
3] İkincil erkeklik belirtileridir.

PROSTAT: Prostat ‘Simfizis pubis’in arkasında, rektumun önünde ve mesanenin boyun bölgesinin önüne yerleşmiş olan kestane biçiminde bir bezdir. Yapısı mikroskobik olarak incelendiğinde düz kas liflerinden çok sayıda birbiriyle bağlantılı küçük bezlerden ve fibröz liflerden kurulmuş olduğu görülür. Prostat bezinden salgılanan salgı hafif alkalidir.

Prostatın içinden, üretranın prostat parçası geçer. Duktus ejakülatoriuslar da prostat içinden geçip prostatik üretraya açılırlar, ilerlemiş yaşlarda bazı erkeklerde prostat bezi büyüyebilir. Bu büyüme prostatik üretra çevresindeki bez yapısındaki hücrelerin çoğalmasından kaynaklanmaktadır. Büyümüş olan prostat, içinden geçen üretraya baskı yaparak idrar akımında bozukluklara yol açabilir. Bu durum halk arasında basitçe “Prostat” olarak adlandırılır. Oysa “Prostat” bezin adıdır. Olayın bilimsel adı “Prostat hiperplazisi”dir.

Soru

Kronik prostat iltihabının en önemli belirtileri nelerdir?

Cevap
Kronik prostat iltihabında yakınmalara yol açan çeşitli nedenler vardır. Düzbağırsak muayenesinde elde edilen bulgularla hastanın yakınmaları arasında belirgin uyumsuzluk görülebilir. Örneğin oldukça önemli bulgulara karşın hastanın hiçbir yalanması olmayabilir ya da bu durumun tam tersine şiddetli yakmmalan doğrulayacak bulgular elde edilemeyebilir. Hastanın en çok yakındığı, yeri ve şiddeti değişken ağrılardır. Genellikle kuyruk-sokumu bölgesine, apışarasına, kalça kemiğinin arka yüzüne, kasık bölgesine, kamışa ve bel bölgesine yayılır. Siyekten akıntı biçiminde gelen prostat salgısında artış oldukça sık görülür ve dışkılama sırasında belirgindir. Bazen bu belirti hastanın cinsel etkinliği sırasında ortaya çıkar. Cinsel isteksizlik, kamış sertleşmesinin sıklığın­da ve şiddetinde azalma ortaya çıkabilir. Bunu cinsel iktidarsızlık izleyebilir ya da erken boşalma ve kanlı akıntı görülebilir. Bazen sık idrar yapma, yanma, dolgunluk gibi idrarla ilgili bozukluklar öne çıkar. Bu durum siyeğin üst bölümleri ve idrar kesesi boynunun iltihaplanmasının bir göstergesi olabilir.

Soru

Akut prostat iltihabının belirtileri nelerdir?

Cevap
Genellikle siyek iltihabının komplikasyonu olarak gelişen akut prostat iltihabı ateşin birden yükselmesiyle belir­ti vermeye başlar. Makatta dolgunluk hissinin yanı sıra, apışarası, bel ve kamışa yayılan şiddetli bir ağn ortaya çıkabilir. Aynı zamanda idrar yapmayla ilgili bozukluklar görülebilir. Bunlar sık idrar yapma, idrar yaparken yanma ve ağrı, bazen idrar kesesinde prostatın şişmesine bağlı tıkanma sonucunda idrar birikimidir. Daha önce var olan siyek iltihabından ayn olarak, prostat salgısı siyek yoluyla dışan sızabilir.

Soru

Prostat iltihabı hangi koşullara bağlıdır?

Cevap
Cinsel ilişkiyle bulaşan mikroplar prostat iltihabma yol açabilir. Günümüzde en sık rastlanan mikroorganizmalar Coli grubu basiller, stafilokoklar ve streptokoklardır. Ayrıca birkaç bakterinin etken olduğu prostat iltihaplarına da rastlanır.
Prostat iltihabı en çok siyekteki iltihabın bu organa atlamasıyla oluşur. Genel bir enfeksiyondan ya da bir enfek­siyon odağından kan yoluyla gelen mikroplar da prostat iltihabına yol açabilir.
Mikroplanmaya bağlı olarak prostat iltihabı ortaya çıktığında kan akımındaki yerel artış bulaşma sürecinin hız­lanmasına yol açar. Prostatın iltihaplanma sürecini kolaylaştıran etkenler düzensiz cinsel yaşam, aşın alkol al­ma, prostat taşları, siyekte darlık ve siyeğe uygulanan tanı ya da tedavi amaçlı girişimlerdir. Bu son neden üze­rinde önemle durmak gerekir. Çünkü bu tip girişimlerle siyek çıkışında bulunan mikroplan içeriye doğru sürük­leme tehlikesi vardır.