Kalp anormallikleri: Ventriküller arası duvarda delik, patent duktus arteriozus, pulmoner darlık. Göz anormallikleri:Katarakt,kornea bozuklukları, korioretinit göz küçüklüğü (mikroftalmi). Diğerleri: Sağırlık, zeka geriliği, mikrosefali (kafanın küçük oluşu}, pankreatit. Kızamıkçık hastalığının hamile kadının çocuğu için yarattığı ağır tehlikeler düşünüldüğünde, bu gibi vakalarda düşük yapmaya karar verilebilir. Hastalığın daha hafif seyretmesi için hastalara “Gama globülin” zerk edilebilir. Zayıflatılmış canlı kızamıkçık virüsü aşıları, aktif bağışıklık kazandırmak için kullanılabilir. Ancak bu aşıların hamile kadınlara yapılmaması gerekir. Çünkü aşıdaki virüs plasentadan geçip anne rahmindeki çocuğa ulaşabilir.

.

NEDENLERİ

Suçiçeğinin etkeni, herpes grubundan bir virüstür. Uçuk (herpes simplex) virüsüne çok benzeyen ve herpesvirus varicella ya da varicella zoster adlarıyla tanınan bu virüs suçiçeğinin yanı sıra zona hastalığının da etkenidir. Hastalık temel olarak suçiçeği virüsüyle yüklü tükürük damlacıklarının ağızdan solu­num yollarına alınması sonucu bulaşır. Vücuda giren suçiçeği virüsü henüz bi­linmeyen dokulara yuvalanarak çoğalır.
Hastalığa özgü döküntülerin gruplar ha­linde birbiri peşi sıra çıkarak bütün vü­cuda yayılması, virüsün aralıklı olarak kana geçtiğini gösterir.
Virüs, derideki kılcal damarları etki­leyerek üstderi (epidermis) yapısının bozulmasına, içi serum, epitel ve bazen iltihap hücreleriyle dolu tipik kabarcık­ların oluşmasına yol açar. Su çiçeği vi­rüsünden kaynaklanan bu lezyonlar de­riyle sınırlı kalmaz; yemek borusu, pankreas, böbrek havuzu, idrar borusu (üreter), idrar kesesi ve böbreküstü bez­lerinde de görülür.

GÖRÜLME SIKLIĞI
Suçiçeği en çok 2-8 yaşlan arasındaki çocuklarda görülen bir hastalıktır. Ama yaşamın her evresinde cinsiyet ve ırka bağlı olmaksızın ortaya çıkabilir. Hastalık kış ve ilkbahar aylarında daha sık görülür. Üç ayını doldurmamış bebek­lerde suçiçeğine ender olarak rastlanır. Bu durumun anneden kazanılan geçici bir bağışıklıkla ilgili olduğu sanılmak­tadır. Çok seyrek rastlanmakla birlikte hastalık aynı kişide iki kez ortaya çıka­bilir. Bu ayrıksı örnekler bir yana bıra­kılırsa suçiçeği geçiren hastalar ömür boyu kalıcı bağışıklık kazanmaktadır.
BELİRTİLERİ
Bulaşma ve ilk belirtiler arasında geçen kuluçka süresi 2-3 haftada tamamlanır. Ortaya çıkan döküntüler 24-36 saatte, makûl denen ve deride kabartı yapmayan noktalar halindeki lekelerden, içi sı­vı dolu kabarcıklara dönüşür. Kabarcık­ların çevresinde halka biçiminde belir­gin bir kızarıklık görülür. Bu kızarıklık­lar kabarcıkların kurumaya başlamasıy­la kaybolur. Kabarcıklar ortalarından kuruyup kabuk bağlamaya başladığında göbekli bir görünüm kazanır.
Döküntüler ilk önce göğüste ve sırt­ta belirerek hızla yayıbr. Hafif olgular­da döküntü baş, yüz ve gövdeyle sınırlı­dır. Ağır olgularda daha yaygın olan dö­küntüler kol ve bacaklara, gözün dış za­rına (konjunktiva), yutak, gırtlak ve so­luk borusu mukozalarına da sıçrar.
Döküntüler kabukların düşmesiyle 5-20 gün içinde iz bırakmadan kaybo­lur. Ama karşı durulmaz bir kaşınma is­teği uyandıran bu döküntülerin kaşın­ması durumunda deride çiçekbozuğunu andıran küçük çukurlar kalabilir. Sürek­li çıkan yeni döküntüler nedeniyle vü­cudun bir bölgesinde döküntülerin bü­tün gelişim evreleri aynı anda görülebi­lir. Bu da suçiçeğinin ayırt edici özellik­lerinden birini oluşturur. Ateş genellikle 38,5°C-39°C arasında kalır. Ama ağır durumlarda 40,5°C’ye ulaşabilir.
TEDAVİ
Öbür virüs kökenli hastalıklarda oldu­ğu gibi suçiçeğini de iyileştirecek bir ilaç yoktur. Tedavi girişimi temel ola­rak hastanın yakınmalarını olabildiğin­ce azaltmaya yöneliktir. Hastalığı ağır geçiren bebek ve çocuklarda, özellikle bir ayını doldurmamış bebeklerde,kortikoit tedavisi gören hastalarda kan kanseri gibi kötü huylu hastalı larda, iyileşme dönemindeki zona ha talannın serumundan elde edilen ga maglobülinler kullanılabilir. Bu uy§ lama, bulaşmayı izleyen üç gün içine yapılırsa hastalığı önler. Belirtilere ye nelik tedavi Özellikle kaşıntıyı azmayı amaçlar.
Sabunlu suyla sık banyo yapılıra gelişebilecek deri enfeksiyonlarım öı leyeceğinden yararlıdır. Ayrıca hast nın iç çamaşırlarının ve yatağının he gün değiştirilmesi önerilir. Yüzde oranında sodyum bikarbonat içeren çc zeltiler, mentol içeren tali pudrası ya da antihistaminikli losyonlar kaşıntı) hafifletir. Döküntülerin Örselenmes derin lezyonlara ve deride yara izi kalmasına yol açacağından, suçiçekli cukların kaşınması kesinlikle engellen­melidir. Olası kaşınmanın yol açacağı i zararları en aza indirmek için hastanın tırnakları özenle kesilerek törpülenmeli, bebeklere ise eldiven giydirilmelidir

Suçiçeği ve çiçek hastalığının deride yol açtığı belirtiler arasında fark var mıdır?

Cevap
Makûllerle başlayan, kabartılann ortaya çıkmasıyla papüllere, daha sonra içi sıvı dolu kabarcıklara dönüşen ve en sonunda kabuk bağlayan döküntüler hem suçiçeğinde, hem de çiçek hastalığında görülür. Ama çiçek hastalığında bütün lezyonlar aynı anda başlayıp eşzamanlı olarak gelişir. Suçiçeğinde ise” değişik evrelerdeki döküntüler aynı anda görülebilir.
Koruyucu hekimlik alanında kazanılan en büyük basan çiçek hastalığının, aşılamayla ortadan kaldırılmış olmasıdır. Bu hastalık tarih boyunca büyük” salgınlara yol açmış, Dünya Sağlık Örgütü 1977′de hastalığın yeryüzünden silindiğini açıklamıştır.

Soru

SUÇİÇEĞİNİN ZONALI ERİŞKİNLERDEN DE BULAŞABİLİR Mİ?

Cevap

Suçiçeğinin, zonalı erişkinlerden de bulaşabileceği doğru mudur?
Suçiçeği ve zona aynî tür virüsün yol açtığı hastalıklardır. Bu nedenle zonalı bir kişiyle temas eden bebek ve çocuklarda suçiçeği görülebilir. Zona ve su­çiçeğinin ayrı hastalıklar olarak ortaya çıkmasına aynı virüsün iki farklı bi-Çİmde etkinlik göstermesi neden olmaktadır. Virüs, kendisine karşı üretilmiş antikorları taşımayan, yani bağışıklık kazanmamış kişilerde de saçiçeğine yol açar. Bunlar doğal olarak çoğu kez bebekler ve çocuklardır. Suçiçeği çı­karanların virüsle yeniden karşılaşması ise zona hastalığına yol açar.

Soru

Gebelik sırasında suçiçeği tehlikeli midir?

Cevap
Gebelikte geçirilen suçiçeği dölüt için son derece tehlikelidir. Annenin ge­beliğin ilk 4 ayında geçireceği suçiçeği genellikle dölütün ölümüne ve dola­yısıyla düşüğe yol açar. Anne için tehlike yoktur. Hastalık normal gidişini gösterir.

Kızlarda 10, erkeklerde 11 yaşında belirtilerini gösteren ergenlik, obezitenin de etkisiyle kızlarda 8,erkeklerde 9 yaşında etkisini göstermeye başlıyor. Böyle çocuklar küçük yaşta yaşıtlarından daha iri, uzun olabiliyorlar. Genital bölgeleri yetişkinlerinkine benziyor. Ama daha sonra kemik dokusu gelişmediğinden boyları kısa kalabiliyor.

Erken erkenliğe giren kız çocuklarında erken menopozun görülme olasılığı da yüksek.Yapılan araştırmaya göre obez çocukların daha erken ergenliğe girdiği, ileri yaşlarda da kilo sorunu yaşadığı ortaya çıkıyor

Tentürdiyot, zefiran, alkol, ultraviyole ışınları gibi dezenfektan maddeler poliovirüsü öldürmezler. Virüs pis sularda, lağım suyunda ve berrak suda 4 ay canlı kalabilir.Virüsü taşıyan herkesin hastalanması kesin değildir. İşte bu gibi kişiler, yani virüsü taşıdığı halde hastalanmayan kişiler, virüsün başkalarına bulaşmasında çok önemli rol oynarlar. Virüsü taşıyan insanların dışkısında virüse rastlama olasılığı yüksektir.
Çocuk Felci Neden Olur

Zaten hastalık da sindirim kanalı çıkartıları yoluyla başkalarına bulaşmaktadır. Yani hastalığın bulaşması, “Fiko-Oral bulaşma” denilen dışkı-ağız bulaşma zinciri biçimindedir. Virüsü içeren dışkının ellere ya da besinlere bulaşması, daha sonra da bu kirli besinlerin ya da kirli ellerle tutulan besinlerin yenmesiyle virüs insanlara bulaşır. Virüs sindirim kanalına girdikten sonra önce geniz ve/veya incebağırsak epitel hücreleri içinde çoğalır ve buradan da kana karışır. Kana karışan virüslere karşı vücudun bağışıklık sistemi tarafından antikorlar hazırlanır. Virüs daha sonra sinir sistemine geçer. Genel kanıya göre virüs, beynin “Medulla oblongata” adlı bölümünden merkezi sinir sistemine bulaşmaktadır.

Bazı araştırmacılar virüslerin sinir liflerinden de sinir sistemine bulaştıklarım ileri sürmektedirler. Virüs bir kez sinir sistemine girerse ondan sonra sinir lifleri içinde yol alarak vücuda yayılır. Virüsler sinir sisteminde adeta güvenlik içindedirler, çünkü burada vücudun ürettiği antikorlardan korunurlar.

İnsanların|poliomiyelite karşı duyarlıkları bulaşmanın gerçekleştiği anda kişinin antikorlarıyla verebileceği yanıta bağlıdır. Eğer virüse karşı yeterli antikor üretilmişse bulaşmaya karşın hastalık gelişmez. 15 yaşına gelen kimselerin hemen hemen tümü virüsle karşılaşmış gibidir. Bu karşılaşmaların pek azında hastalık gelişmektedir. Çünkü insan organizması virüsü aldığında ona karşı antikor üreterek, hastalık gelişmesini önlemeye çalışmaktadır.Virüs vücuda girdikten sonra 3-35 günlük bir kuluçka devri geçirir. Kuluçka devri % 80 vakada 6-20 gün sürmektedir.Poliomiyelit infeksiyonu başlıca 4 ayrı klinik biçiminden birini gösterir. Bunlar en hafifinden en ağırına doğru şöyle sıralanırlar:

1} Belirtisiz infeksiyon 2) Hafif hastalık 3) Felçsiz poliomiyelit ve 4) Felçli poliomiyelit.

Bu 4 durumu ayrı ayrı ele alacağız.

1) Belirtisiz infeksiyon: Poliomiyelit infeksiyonların yaklaşık % 95′i bu biçimdedir. Viriis bulaşmasına karşın, kişide hastalık belirtileri gelişmez. Başka bir anlatımla kişi hastalanmaz. Bulaşmanın olduğu kimselerde virüs sindirim kanalında, farinkste, dışkıda bulunabilir. Kişi hangi tip virüsle karşılaşmışsa o virüse karşı özel antikorlar, “Tip spesifik antikorlar geliştirir. Burada şunu yine belirtelim: 15 yaşına gelen insanların hemen hepsi poliovirüsle karşılaşmış durumdadır.2) Hafif hastalık: Infeksiyonun bu tipinde sinir sisteminin hastalandığına ilişkin herhangi bir klinik ve laboratuvar belirti gelişmeden genel hastalık belirtileri ortaya çıkar. înfeksiyonun bu tipine “Abortif tip” de denir. Bu tipte üç çeşit klinik tablo gelişir. Bu klinik tablolardan biri basit bir gribe benzer.

Öteki de basit bir üst solunum yolları infeksiyonunu andırır. Bu tabloda ateş, boğaz ağrısı, boğazda kızarıklık gibi belirtiler bulunur. Üçüncü tabloda sindirim sistemi bozuklukları vardır. Bunlar bulantı, kusma, ishal kabızlık, karın ağrısı ve hafif bir ateş yükselmesi biçimindedir.Virüslere boğazda, sindirim kanalı ve dışkıda rastlanabilir. Hastanın bağışıklık sistemi, bulaşan virüs tipine karşı antikorlar üretir.

3) Felçsiz poliomiyelit: Hastalığın bu tipinde abortif tipteki belirtilerden oluşan bir ön belirtiler, daha sonra da beyin zarının tahrişine ilişkin (meningeal iritasyon) klinik belirtilerle beyin omurilik sıvısı değişiklikleri gelişir.Meningeal iritasyon belirtileri şunlardır: Hasta sırtüstü yatarken, bir elimizi başının altına koyarak hastanın kafasını yataktan kaldırmak istediğimizde bir dirençle karşılaşırız. Buna “ense sertliği” denir. Hastalar yatakta oturur duruma geçtiklerinde kollarını biraz geriye açıp onlara dayanarak otururlar. Bu belirtiye “tripod” denir. Hastalar oturur duruma geçtiklerinde başları da arkaya düşer. Buna da “hoyne” belirtisi denir. Sırtüstü yatan hastanın bacağını karnına doğru topladıktan sonra, aynı bacak dizden kırılarak açılmak istendiğinde bu harekete karşı direnç belirir. Buna da “kernig” belirtisi denir. Sırtüstü yatan hastanın başını elimizle kaldırdığımızda hastanın her iki bacağının da kendiliğinden (istemsiz olarak) karnına doğru toplandığı görülür.

Bu belirtiye “brudzinski” belirtisi denir. Hastadan alınan beyin omurilik sıvısı örneği incelendiğinde, bu sıvıdaki hücre ve protein miktarının arttığı buna karşılık glikoz miktarının normal kaldığı görülür. Felçsiz poliomiyelit klinik seyri sorun yaratmaz. Hastanın genel durumu 5-7 günde düzelir. Ancak meningeal iritasyon belirtileri yaklaşık 15 gün sürer.Hastalık kas ve sinir işlevlerinde kalıcı bir bozukluğa yol açmaz.

4) Felçli poliomiyelit: Hastalığın bu tipi abortif tip belirtileri, meningeal iritasyon belirtileri ve beyin omurilik sıvısı belirtileriyle başladıktan sonra felçler ortaya çıkar. Ancak çoğu hastada bu dönem doğrudan doğruya felçlerle başlamaktadır. Bazı hastalarda hastalık iki dönemde gelişir. Önce abortif tip belirtilerinden bir grup gelişir ve ateş yükselir. Bu belirtiler bir süre sonra kaybolur. Bundan 5 gün sonra meningeal iritasyon belirtileriyle felçler gelişir. Çocuklarda abortif tip belirtilere üst solunum yollarında rastlanır, erişkinlerde bunlara kas ve eklem ağrıları da eklenebilir.

Beyin yarıküreleri, beyin sapı ve omurilikte bulunan motor sinirlerin (kasları kasılmaya yönelten sinirler) poliomiyelit nedeniyle zedelenmeleri sonucu, kaslarda güç azalması (parezi) ve/veya felç (paralizi) gelişmesi, hastalığın yol açtığı en ciddi bozukluklardandır. Hastalığın bu etkisi nedeniyle pek çok insan daha çocukluk çağından felçli duruma düşmektedir. Hastada gelişen felçler merkezi sinir sisteminin etkilendiği bölgeye göre belirlenmektedir. Omurilikteki bozukluklardan kaynaklanan felçlerde önce etkilenen bölgeyle ilgili kaslarda kramp biçiminde ağrılar ve duygu kusurları gelişir. Felç aniden gelişebileceği gibi, önce kas güçsüzlüğü yaratarak da gelişebilir. 5 yaşından küçük çocuklarda bir bacakta güç azalmasına sık rastlanmaktadır. 5-15 yaş arasındaki hastalarda “Parapleji” denilen iki kolda ya da her iki bacakta felç gelişmesi ya da bir kolda güç azalması durumuna daha sık rastlanmaktadır. 15 yaşından büyük hastalarda “kuadropleji” denilen her iki kol ve bacakta felç gelişmesi durumu görülür. Solunum kaslarının ve/veya mesanenin felce uğraması da 15 yaşının üstündeki hastalarda sık rastlanılan bir bozukluktur. Beyin sapı bölümü etkilendiğinde kafa sinirlerinin dağılım alanlarında felç belirir. Beyin sapındaki solunum ve/veya dolaşım merkezleri etkilendiğinde hasta, solunum ve kalp-damar sistemi (dolaşım sistemi) bozuklukları nedeniyle ölebilir, Hastanın beyin yarıküreleri etkilendiğinde yukarıdaki bozukluklara ek olarak ya da onlar gelişmeden bilinç bozuklukları, uyku hali ya da kolay uyarılma gibi belirtiler de gelişebilir.

Poliovirüsün üç tipinden hangisi vücuda girmişse, yüksek tansiyon, miyokardit, akciğer ödemi ve şok gelişebilir.Hastalığın özel bir tedavisi yoktur. Tedavi, daha çok gelişen belirtilere yöneliktir. Poliovirüsün üç tipinden hangisi vücuda girmişse, o tipe karşı bağışıklık gelişir. Bir tipe karşı gelişen bağışıklık ötekilerine karşı da bağışıklık sağlamaz. İnsanlarda aktif olarak bağışıklık oluşturmak için polio aşıları kullanılır. İki tip polio aşısı vardır. Bunlardan biri “Saik” öteki de “Sabin” aşısıdır. Saik aşısı inaktif poliovirüsler içerir. Aşının içinde her Üç tip poliovirüs bulunur. Saik aşısı dörder hafta arayla üç kez 1 cm deri altına zerk edilerek yapılır. Son aşıdan 1 yıl sonra, bundan da 2-3 yıllık aralarla aşı yinelenir. Çocuk 2 aylık olduğunda bu aşı programına başlanmalıdır. Günümüzde sabin aşısı daha yaygın olarak kullanılmaktadır. Çünkü bu aşı daha hızlı, daha yüksek oranda ve daha uzun süreli bir bağışıklık sağlamaktadır. Sabin aşısı, zayıflatılmış polio-virüsleri içermektedir. Aşı ağızdan örneğin bir kesme şeker üzerine damlatılarak kolayca verilir. Aşı üç tip için ayrı ayrı hazırlanır. Önce tip I sonra tip II sonra da tip III6 haftalık aralarla üç ayrı doz olarak da verilebilir. Son aşıdan 1 ve 4 yıl sonra dördüncü ve beşinci dozlar da verilmelidir. Çocuklar 2 aylık olduklarında aşılama programına alınmalıdırlar.

Daha sonra büyük bir kap suyla doldurulur ve su kaynatılır. Biberonlar, emzikler, biberonun ağzındaki yuvarlak halka huni ve bir bıçak kaynamakta olan suya atılır. Bu gereçlerin en az on dakika süreyle kaynatılması gerekir. Bu sürenin sonunda temiz bir mutfak maşasıyla biberonları, emzikleri, biberonun ağzındaki yuvarlak kapağı huni ve bıçağı sudan çıkarıp, düz ve temiz bir yüzey üzerinde süzülmeye bırakmak gerekir. Biberonlar baş aşağı çevril-melidir. Kabın içindeki su daha sonra dökülür. Kaba yeniden su doldurularak kaynamaya bırakılır. Bu su da en az 10 dakika süreyle kay-namalıdır. Suyla drhı kap daha sonra ateşten indirilerek soğumaya bırakılır. Eğer hazırlanacak mama 60 mi. ise biberona 60 mi. sıiyu huniyle boşaltmak gerekir.Daha sonra çocuk için geçerli olan ölçüde kullanılmakta olan mama biberona boşaltılır. Bu işlem için mamayla birlikte verilen Ölçek kaşığından yararlanılır. Ölçek kaşığı mamayla doldurulduktan sonra fazlalığı bıçağın sır-tıyla kaşık üzerinden atılır. Daha sonra şişenin ağzı kapatılır ve mamanın tümü suda çözününce-ye kadar biberon sallanır.Emziğin çocuğun ağzına girecek bölümü el değdi-rilmeden birkaç damla mamayı el sırtına damlatmak gerekir. Bu damlaların ne sıcak ne de soğuk olması gerekir. Vücut ısımızla aynı ısıda olması uygundur. Bu sırada mamanın biberondan yeterince damlayıp damlamadığına da bakmak gerekir. Biberon baş aşağı tutulduğunda her saniyede bir damla damlamalıdır. Eğer daha hızlı akıyorsa delikler çok büyük demektir çok hızlı gelen süt bebeğin solunum yollarına kaçabilir ve bebeği kusturabilir. Bunu önlemek için biberonun emzik bölümünü değiştirmek gerekir. Beslenme bittikten sonra biberonda kalan mamayı dökmek gerekir. Tek bir biberon hazırlama daha kolaydır. Eğer böyle yapılacaksa biberon şişelerine kaynatılmış sudan konur ve ağızları kapatılır temiz bir yerde saklanır. Çocuk beslenmek istendiğinde mama tozu eklenir. Biberonla beslemek için çocuk yarı yatar biçimde kucaklanır ve başının altında bir kolla destek yapılır. Daha sonra biberonun emziği sütle dolu olacak bir eğimle tutularak çocuğun ağzına değdirilir. Beslenme sırasında çocuk bir miktar hava yutar, bu da onu rahatsız edebilir. Bu rahatsızlığı önlemek amacıyla çocuk kucaklanıp sırtına birkaç kez hafifçe vurulur. Aynı şey çocuk yüzükoyun yatarken de yapılabilir..

Anne bir kolunu çocuğun başının altına destek yaparak, meme başını çocuğun yanağına ya da dudak kenarlarına yaklaştırır. Çocuğun tam olarak emebilmesi İçin, meme başını etrafındaki koyu renkli (Areola) bölgeyle birlikte ağzına almalıdır. Eğer bebeğin ağzı yalnız meme başının üstündeyse fazla süt alamaz. Bu durumda annenin memeyi yavaşça çocuğun ağzından çekip yeniden vermesi gerekir.Çocuk doğduktan birkaç gün sonra esas süt gelmeye başlar.Bundan önce memeden sarımtırak bir sıvı gelir. “Kolostrum” denilen bu süt, çocuk için son derece yararlı ve besleyicidir. Her beslenmede göğüsleri değiştirmek daha yararlıdır. Eğer emzirme sırasında bir memenin boşalmasına karşın, çocuk doymamışsa o meme tümüyle boşaldıktan sonra ikinci memeye geçilebilir.Emzirme hem sizin hem de çocuğunuzun sağlığı için çok yararlıdır.Her emzirmenin süresi ortalama olarak 15-20 dakika olmalıdır. Yarım saat emzirmeye gerek yoktur. Meme ya da biberonla beslenmede bebekler bir miktar hava yutarlar. Sütle beraber yutulan havanın yol açabileceği rahatsızlığı önlemek amacıyla beslendikten sonra kucaklanıp sırtlarına hafifçe vurulmalıdır. Çocuğun yeterince beslenip beslenemediği vücut gelişiminin yakından incelenmesiyle anlaşılabilir. Burada, emzirmekte olan annenin besleyici değeri yüksek ve sulu besinler almasının gerektiğini belirtelim. Emzirme anne için de çok yararlıdır. Bu olay sırasında gelişen bazı hormonal ve mekanik uyarılar yardımıyla hamilelik ve emzirme döneminde büyümüş olan annenin memeleri daha kolay ve iyi bir biçimde eski durumuna yaklaşır..

Yeni doğan bir çocuk çok küçüktür. Ama boyuyla ölçülmeyecek denli sevimlidir. Ancak bu sevimliliğinin yanı sıra ailesine büyük bir sorumluluk yüklemektedir. Kuşkusuz biz, bu sorumluluklardan yalnız çocuğun sağlığıyla ilgili olanları konu edineceğiz. Çocuğun sağlıklı ve güçlü olması için bilinmesi ve uygulanması gereken bazı önemli noktalar vardır. Çocuğunuzun sağlıklı olarak büyüyebilmesi için onu yalnız hastalandığında değil, belirli aralıklarla bir çocuk doktoruna götürmeniz gerekir. Çocuk, doktora her götürüldüğünde yeterli kilo alıp almadığı konusunda incelenir. Akciğerleri, kalbi ve öteki organları kontrol edilerek büyümesi konusunda bilgi edinilir. Ayrıca çiçek, difteri, çocuk felci, boğmaca gibi çeşitli bulaşıcı hastalıklara karşı aşılanarak bağışıklık kazanması sağlanır. Annenin bebeğinin ateşine nasıl bakması gerektiğini bilmesi gerekir. Sağlıklı bir bebeğin vücut ısısı genellikle 36,5-37,5°C arasındadır.

Eğer bu ısı, 37,5°C’m üzerine çıkarsa, bebeğin sağlığında bir bozukluk aramalıdır. Çocuğun derecesinin Ölçülmesi için dereceyi silkeleyerek 37°C’nin altına düşürmek gerekir. Daha sonra derece bebeğin kasığında 3 dakika süreyle tutulur. Bu yolla ateş kolayca Ölçülebilir. Salya akması ya da kusma bebekte sık rastlanan bir durumdur. Bunlar sürekliyse bir doktora başvurmak gerekir. Anne sütüyle beslenen bebekler genellikle günde 2-5 kez dışarı çıkarlar. Dışarı çıkma her memeyle emzirmeden sonra da olabilir. Bebeğin dışkısı yumuşak, altın sarısı ya da yeşilimsi sarı renkte ve genellikle ekşi kokuludur. Eğer bebek, günde altıdan daha fazla sulu kıvamda pis kokulu yeşilimsi olarak dışkı çıkarıyorsa, bu bir ishal durumudur. Çocukların sağlıklı büyüyebilmeleri için alınacak önlemlerden biri de onları hastalık bulaşma tehlikesinin yüksek olduğu ortamlardan uzak tutmaktır. Bebek, nezlesi ya da bulaşıcı hastalığı olan erişkin ve çocuklardan uzak tutulmalıdır. Ağzından öpülmesine izin verilmemelidir. Çocuk sağlığını etkileyen önemli etkenlerden biri de uykudur. Çocuğun uykusunu tam olarak alabilmesi için odanın temiz, normal ısıda ve sessiz olması gerekir. Hiçbir zaman çocuğun üzeri fazla örtülmemelidir.

Sağlıklı ve güçlü bir çocuk yetiştirmek için bebeklerin kol ve bacakları zorlanmadan günde birkaç kez hareket ettirilmelidir. Bunun yanı sıra çocukları çok sıkı kundaklamamak gerekir. Böylece çocuk, kol ve bacaklarını serbestçe oynatabilme olanağını bulur. Çocukların güneşe ve temiz havaya da gereksinimleri vardır. Hava koşulları uygun olduğunda, ilk birkaç haftadan sonra bebekler her gün dışarıya çıkartılmalıdır. Bu sırada çocuğun giyimine dikkat etmek gerekir. Erişkin bir insan için güzel olan bir gün bebeğe serin gelebilir. Bu nedenle onun üşümeyecek bir biçimde giyinmiş olması gerekir. Tüm bakıma karşın çocuklar zaman zaman hastalanırlar. Bu gibi durumlarda doktorunuza başvurmadan hiçbir ilacı çocuğunuza vermeyiniz. Bebekler ve çocuklar çok hareketüdirler; bırakıldıkları yerden her an düşebilirler. Bu nedenle anne ve babaların çocukları sürekli olarak izlemeleri gerekir. Çocuğun gelişiminde en önemli etkenlerden biri de ailesinin ona göstereceği sevgi ve yakınlıktır. Ailenin bu sevgiyi ve yakınlığı çocuğun anlayabileceği bir biçimde göstermesi gerekir. Çocuğun kucaklanması, okşanıp el ve yanaklarından öpülmesinin, onun ruhsal yönden sağlıklı gelişmesinde büyük önemi vardır.

.

Eğer çocuğun altı temizlenecek ya da yıkanacaksa temizleme işlemi ve yıkama önden arkaya doğru olmalıdır. Çocuk ılık suyla yıkandıktan sonra bir havluyla yumuşak vuruşlarla kurutulmalıdır. Banyodan sonra pudra ya da çocuk yağlarının özellikle bacak aralarına serpilmesi, sürülmesi yararlıdır. Çocuğun bezleri iğnelenirken annenin daima parmağını bebekle bezin arasında tutması gerekir. Böylece çocuğa iğne batması önlenebilir. Bazı anneler elbiselerin ve yatağın ıslanmaması için çocuklara ayrıca plastik bir külot giydirirler. Bu gibi külotların çocuğun derisini tahriş ettiğim unutmamak gerekir. Eğer çocukta pişikler oluşmuşsa bezlerin daha sık değiştirilmesi gerekir. Pişik yerlerine çocuk pudralarının ve önlemlere karşın eğer pişikler kaybolmuyorsa o zaman doktora başvurmak gerekir. Doğumdan 2-3 gün sonra çocuk her günsilinmeli-dir. Ancak banyo yaptırmak için en uygun saat öğlenden önce, mama saatinden Önceye rastlayan bir saattir. Banyo yapılan odanın aşırı soğuk ya da sıcak ve rüzgarlı olmaması gerekir. Banyodan önce annenin ellerini ve tırnaklarını temizlemesi gerekir. Uzun tırnakların ellere takılmış olan mücevherlerin çocuğu zedeleyebileceği unutulmamalıdır. Eğer çocuk altını kirletmişse bunun banyodan önce temizlenmiş olması gerekir. Banyo sırasında önce ıslak bir pamukla çocuğun burun ve kulakları hafifçe temizlenir. Ancak kulak temizlenirken ıslak pamuğu kulak içine sokmamak gerekir. Bundan sonra ayrı bir ıslak pamukla iç köşeden başlayarak her iki gözü silinir. Daha sonra yüz ıslak bir bezle silinir ya da ılık suyla yıkanır. Çocuk 3 aylık oluncaya kadar yüzüne sabun sürülmemeli ve ağzının içi yıkanmamahdır. Çocukların başı haftada birkaç kez yıkanabilir, Çocuğun başı yıkanırken annenin elini başın arkasına koyması ve yıkama sırasında çocuğun yüzüne sabun gelmemesine dikkat etmesi gerekir. Bunun için çocuk uzun bir biçimde desteklenip yüzükoyun bir durumdayken başına sabun sürülür ve bu durum bozulmadan su dökülür. Dikkat edilecek noktalardan biri de bebeğin göbek bakımıdır. Göbek bağı kuruyup tam olarak düşünceye dek bu bölgenin ıslatılmaması gerekir. Çocuğun henüz tam olarak kurumamış göbek kordonu alkollü gazlı bir bezle kapatılabilir..